Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Ποιητικό ημερολόγιο 2012





23-29/7




Έργο του Θ. Τσίγκου


Ο πλόκαμος της Αλταμίρας



Τα κούμαρα βαριά σαν βλέφαρα ηδυπαθείας, στάζουν το μέλι στη σιγή.
Ο γδούπος διαρκεί, και από τα μάτια σου στο στήθος και στο στόμα μου,
η έλξις απλώνει την παλίρροια.

Λίγα κοσμήματα στη χλόη. Λίγα διαμάντια στο σκοτάδι.
Μα η πεταλούδα που νύκτωρ εγεννήθη μας αναγγέλει την
αυγή, σφαδάζουσα στο ράμφος της πρωίας.

Η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της
όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ΄άνθη μιλούν.
Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες.
Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.

Η σιωπή λικνίζεται στην αμμουδιά. Τα πόδια της πατούν στην κυανή,
άνευ έρματος ακρογιαλιά θαλάσσης που καθεύδει.

Ω  δροσερόν κοράσιον που κρύβεσαι μές΄ στα μπαμπάκια των χιονοστιβάδων!
Τα κρύσταλλά τους μέλπουν όπισθέν σου και τα ταχύσκαπτα  των κουναβιών
βαθαίνουν κι όλο πλησιάζουν  το κύπελλον του φουστανιού σου.
Έτσι τ΄ αστέρια τανύουν τις χορδές των. Έτσι διαχέεται  στο νου σου
ο γαλαξίας.

Πάρε την λέξι μου. Δώσε μου το χέρι σου.

Μέσα στα τζένερα εμφωλεύει η σπίθα. Κρωγμοί αντηχούν κάτω απ΄τα φύλλα,
και σχίζουν τον άσπιλο χασέ της νύχτας. Μα πριν ακόμη ξημερώσει,
μεσουρανούν οι θρύλοι κι η σπίθα αποκαλύπτεται και λάμπει.
Έπειτα σβήνει μονομιάς –μα ξαφνικά  στη θέσι της αλέκτωρ αλαλάζει.
                                                                                                    Ανδρέας  Εμπειρίκος




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου